WSG|YANKEE

8–10 lat · Tennis 10s

Kategoria pomarańczowa

Drugi poziom Tennis 10s. Kort rośnie o siedem metrów, piłka nadal daje czas na ustawienie się — i na tym etapie z odbijania robi się gra: kierunek, długość i pierwsze decyzje taktyczne.

Czas zajęć
60 min
Częstotliwość
raz w tygodniu
Grupa
grupa 4–6
Cena
350 złmies. · stała opłata
Pierwszy krok
Sprawdź terminy w grafiku klubu Wybierz termin ›

Godziny grup

Kiedy trenujemy

Godziny grup prowadzimy w systemie klubu. Jeśli lista się nie pokazuje, zadzwoń — +48 663 920 490 — podamy terminy od ręki.

Żaden termin nie pasuje? Powiedz nam, kiedy możecie — otwieramy nowe grupy tam, gdzie zbierze się kilkoro dzieci.

albo zadzwoń: +48 663 920 490

Opłata za ten program stoi w kaflu „Cena” powyżej i w cenniku — tam jest zawsze aktualna.

Dla kogo

Dla dziecka, które utrzymuje wymianę i jest gotowe na większy kort. Praca nad forhendem i bekhendem, serwis i return, pierwsze decyzje taktyczne, gra singlowa i deblowa.

To nie jest

Nie jest to poziom startowy — zakładamy, że dziecko utrzymuje piłkę w grze.

Podstawa

Dlaczego ten etap jest ważny

Kategoria pomarańczowa — kort krótszy i węższy od pełnego Rysunek w skali. Na tle pełnego kortu deblowego 23,77 na 10,97 metra zaznaczono kort pomarańczowy 18 na 6,5 metra, wyśrodkowany na siatce; w deblu gra się na szerokości 8,23 metra. Kort jest o blisko sześć metrów krótszy od pełnego. Piłka pomarańczowa jest około 50 procent wolniejsza od żółtej, siatka ma od 0,800 do 0,914 metra wysokości, a rakieta od 23 do 25 cali, czyli od 58,4 do 63,5 centymetra. 18 m6,5 m pełny kort deblowy 23,77 × 10,97 m Kort krótszy o blisko 6 metrów od pełnego. Szerokość 6,5 m; w deblu gramy na 8,23 m. KORT18 × 6,5 mITF: 17,68–18,29 × 6,10–8,23 m PIŁKApomarańczowaStage 2 · ok. 50% wolniejsza od żółtej= piłka żółta SIATKA0,800–0,914 mu dorosłych: 0,914 m= siatka dorosłych RAKIETA23–25 cali58,4–63,5 cm · ITF: od 23 do 25 cali= rakieta dorosłych 27 cali

Kort pomarańczowy ma 18 × 6,5 metra — jest o siedem metrów dłuższy i o metr szerszy od czerwonego, a wciąż wyraźnie mniejszy od pełnego kortu singlowego 23,77 × 8,23 metra. Ta różnica zmienia grę w bardzo konkretny sposób. Po piłkę posłaną w boczny róg dziecko przemieszcza się teraz o mniej więcej 3–3,5 metra od środka kortu, wobec 2–2,5 metra na korcie czerwonym — czyli o kilka kroków więcej, w czasie, który jednocześnie się kurczy, bo piłka na tym poziomie leci szybciej. To jest pierwszy etap, na którym dziecko musi połączyć dłuższy dobieg z uderzeniem o pełnej amplitudzie, a nie tylko dostawić się na krok i odbić.

Piłka pomarańczowa (Stage 2) jest o około 50% wolniejsza od żółtej — czerwona była wolniejsza o 75% — i odbija się na wysokości 105–120 cm. Dziecko w wieku 8–10 lat mierzy zwykle 130–140 cm, więc odbicie nadal mieści się w wygodnej strefie między biodrem a barkiem, tylko ta strefa jest już węższa niż na kategorii czerwonej. Czasu na przygotowanie zamachu jest mniej niż wcześniej i wciąż wyraźnie więcej niż przy piłce żółtej. Dlatego właśnie tu trener zaczyna wymagać pełnego zamachu, wyjścia z uderzenia i wcześniejszego odwrotu rakiety: to etap przejścia od „zdążę zrobić cokolwiek" do „zdążę zrobić to poprawnie, jeśli się nie zawaham".

„Skalujemy grę, nie ją upraszczamy.”

Kort, piłka i rakieta zmieniają się proporcjonalnie do wzrostu, siły i czasu reakcji dziecka na danym etapie — nie po to, żeby grę uprościć, tylko po to, żeby w ogóle była to gra, a nie seria skompensowanych ruchów. To rama pojęciowa całego systemu Tennis 10s, a nie cytat konkretnej osoby.

Przebieg zajęć

Jak wygląda trening

Zajęcia trwają 60 minut, raz w tygodniu, w grupie 4–6 dzieci. Orientacyjny przebieg jednej jednostki — trener zmienia kolejność i długość bloków zależnie od grupy i dnia, to nie jest sztywny, publikowany rozkład:

  1. 5 min

    Rozgrzewka dynamiczna

    bieg, zmiany kierunku, krótkie sprinty; ciało musi być gotowe na większy zakres ruchu niż na korcie czerwonym.

  2. 10 min

    Blok serwisu

    praca nad całą sekwencją ruchu serwisowego i celowanie w konkretne pole, nie tylko „żeby weszła".

  3. 15 min

    Blok techniczny na żywej piłce

    forhend i bekhend z podań trenera, z rosnącym dystansem i zmiennością; nacisk na pełną amplitudę i wczesne przygotowanie rakiety.

  4. 12 min

    Praca nóg i przemieszczanie

    ćwiczenia na całej szerokości kortu: kroki dostawne i krzyżowe, powrót do centrum, split-step przy każdej piłce przeciwnika.

  5. 10 min

    Gra sytuacyjna

    punkty rozgrywane od zadanej sytuacji, na przykład od serwisu w konkretne pole albo do wyznaczonej strefy; pierwsze elementy debla.

  6. 6 min

    Mini-mecze singlowe i deblowe

    realna gra z pełną punktacją tego etapu.

  7. 2 min

    Zakończenie

    krótka informacja zwrotna.

60 minut razem — tyle trwa krótsza jednostka. Kroki wypełnione kolorem to gra, a nie samo odbijanie.

Zawodniczka w pełnej pozycji do uderzenia forhendem na korcie ziemnym

Pełne uderzenie na dużym korcie — to zaczyna się na kategorii pomarańczowej.

Jak wygląda gra na tym poziomie

Gramy wzdłuż kortu, na polu 18 × 6,5 metra (w deblu do 8,23 m), na siatce o wysokości dopuszczonej przez ITF dla tej kategorii, czyli od 80 do 91,4 cm. Piłka pomarańczowa jest o około 50% wolniejsza od żółtej i odbija się na wysokości 105–120 cm. Rakieta ma 23–25 cali.

Czego dziecko się uczy w trakcie

Na kategorii pomarańczowej dziecko uczy się czterech rzeczy naraz — jeszcze nie efektu końcowego (ten jest niżej), tylko samych czynności, które ćwiczy na każdym treningu:

  1. Rozpoczynać punkt serwisem o powtarzalnej sekwencji ruchu, a nie tylko wprowadzać piłkę do gry.
  2. Odbierać serwis z pierwszą decyzją — bezpiecznie w środek albo agresywnie po krótkiej piłce.
  3. Wybierać kierunek i długość uderzenia, po przekątnej albo wzdłuż linii, głęboko albo krótko.
  4. Grać całą szerokością kortu i wracać między uderzeniami do pozycji centralnej.

To już nie jest samo utrzymanie piłki w grze, jak na kategorii czerwonej. Dochodzi decyzja, dokąd piłkę posłać, żeby przesunąć przeciwnika poza jego pozycję — i to jest różnica między odbijaniem a graniem taktycznym. Na tym etapie zaczynamy też grę deblową: podział pola, ustawienie i porozumienie z partnerem.

Co dziecko potrafi po tym etapie

Prowadzi mecz w swojej kategorii samodzielnie — set do czterech gemów, tie-break przy stanie 3:3 zgodnie z regulaminem turniejowym PZT dla tego poziomu, punkty i gemy liczy sam.

  1. Pod koniec etapu pomarańczowego dziecko zwykle prowadzi wymianę forhendem i bekhendem z pełną amplitudą uderzenia, a nie samym kontaktem, przemieszczając się po całej szerokości kortu.
  2. Serwuje rozpoznawalną, powtarzalną sekwencją ruchu i konsekwentnie trafia w pole serwisowe.
  3. Returnuje z podstawową decyzją, bezpiecznie albo agresywnie, zamiast tylko odbijać.
  4. Przynajmniej w części akcji świadomie wybiera kierunek i długość uderzenia.
  5. Gra singla i debla według zasad, a w deblu z podziałem pola.
  6. Wraca do pozycji centralnej między uderzeniami bez przypominania.

Kiedy przechodzimy wyżej

O przejściu na kategorię zieloną decyduje trener, nie rocznik. Patrzymy na jakość wymiany przy zmiennym tempie podań, na serwis pod presją meczową, na dobiegi po całej szerokości kortu i na to, czy dziecko podejmuje decyzje z wyprzedzeniem. Dziecko może zostać na tym poziomie dłużej — to decyzja szkoleniowa, nie opóźnienie.

Po czym trener poznaje gotowość:

  1. Wymiana trzyma kierunek i kontrolę także wtedy, gdy trener zwiększa tempo i zmienność podań, a nie tylko przy wygodnym, powtarzalnym podaniu.
  2. Serwis działa pod presją wyniku, nie tylko w ćwiczeniu.
  3. Dalszy dobieg na pełnej szerokości kortu nie psuje jakości uderzenia.
  4. Decyzje taktyczne zapadają z wyprzedzeniem, a nie reaktywnie w ostatniej chwili.
  5. Dziecko chce i potrafi grać przy siatce — systematyczne unikanie gry blisko siatki jest sygnałem, że praca nóg i pewność siebie nie są jeszcze gotowe na pełny kort.

Dlaczego tak

Sprzęt i kort — i dlaczego są takie

Piłka pomarańczowa odbija się na wysokości 105–120 cm i leci o połowę wolniej od żółtej. Dla dziecka o wzroście 130–140 cm to nadal strefa między biodrem a barkiem — jedyna wysokość, na której da się uderzyć przed sobą pełnym zamachem, bez sięgania nad głowę i bez kucania. Strefa jest jednak węższa niż na kategorii czerwonej, a czasu w locie mniej: tyle, żeby dziecko zdążyło odczytać tor, dobiec, ustawić nogi i wyjść z uderzenia — pod warunkiem, że nie zawaha się z przygotowaniem rakiety. Dłuższy kort robi resztę: dobieg jest już realny, więc technika zbudowana na kategorii czerwonej dopiero tutaj jest naprawdę sprawdzana. Pełne wymiary — w tabeli niżej i na rysunku obok.

Dwie wartości w tabeli to dwa osobne źródła: międzynarodowa norma ITF i polski regulamin turniejowy PZT. PZT ma prawo ustalać własne warunki dla turniejów krajowych — to nie pomyłka, tylko inny, równolegle obowiązujący standard.

Parametry

Kort
18 × 6,5 m (debel 8,23 m) ITF dopuszcza 17,68–18,29 × 6,10–8,23 m
Siatka
80–91,4 cm norma ITF: 0,800–0,914 m
Piłka
pomarańczowa (Stage 2), ok. 50% wolniejsza od żółtej odskok 105–120 cm
Rakieta
23–25 cali (58,4–63,5 cm) limit na turniejach PZT: max 24/25 cali
Rocznik w turniejach PZT
2017 oraz 2016 (do daty urodzenia) stan na 12 sierpnia 2026

Droga w Akademii

Od pierwszej rakiety do pełnego kortu

  1. Baby Tennis 3–5 lat
  2. Kategoria czerwona 5–8 lat
  3. Kategoria pomarańczowa 8–10 lat · tu jesteś
  4. Kategoria zielona 9–10 lat

Zanim zapiszesz dziecko

Pytania rodziców

Przy przejściu na większy kort i pełne uderzenia rodzice pytają nas najczęściej o sześć rzeczy.

Chcę najpierw sprawdzić, czy to dla dziecka.

Pierwsza lekcja próbna jest bezpłatna. Trener patrzy na niej, na jakim poziomie jest dziecko, i proponuje grupę. Po lekcji nie musisz się na nic decydować (pkt 3.4). Jeśli wolisz przychodzić nieregularnie, zamiast zapisu jest pojedyncze wejście: płacisz na recepcji przed wejściem na kort, gotówką albo kartą, według cennika (pkt 7.1.5).

Czy roczniki i limity rakiet z tabeli oznaczają obowiązkowe turnieje?

Nie. Rocznik i limit rakiety podajemy na wypadek, gdyby dziecko chciało zagrać w turnieju PZT w tej kategorii. To informacja techniczna, a nie warunek udziału w zajęciach.

Dziecko ma 8–10 lat, ale dopiero zaczyna — czy to grupa dla niego?

Zwykle nie od razu. Kategoria pomarańczowa nie jest poziomem startowym: zakładamy, że dziecko utrzymuje piłkę w grze. Dziecko, które zaczyna, prowadzimy przez kategorię czerwoną — także wtedy, gdy jest starsze, bo poziom w grupach dziecięcych dobiera trener, a nie rocznik. Zadzwoń — dobierzemy grupę poziomem, nie rocznikiem.

Dziecko nigdy nie grało — od czego zacząć?

Nie od razu od pomarańczowej. Wchodzi się na nią z kategorii czerwonej i tam zaczyna dziecko bez doświadczenia, nawet jeśli wiekiem pasuje wyżej. Grupę dobiera trener na bezpłatnej lekcji próbnej.

Czy trzeba kupować sprzęt?

Nie na start. Rakietę wypożyczysz na miejscu, piłki daje klub. Stawkę za wypożyczenie podaje cennik.

Ile kosztuje cały sezon?

Tyle, ile wynosi podana na tej stronie opłata miesięczna, razy dziesięć. Sezon to dziesięć miesięcy, od 1 września do 30 czerwca, a opłata jest w każdym z nich taka sama. Nie zmienia jej ani to, że w jednym miesiącu wypadną cztery zajęcia zamiast pięciu, ani to, że któryś termin trafi na dzień wolny ogłoszony w kalendarzu akademii. Inaczej liczymy tylko miesiąc dołączenia do grupy i miesiąc odejścia — wtedy płacisz za zajęcia od dnia dołączenia albo do dnia odejścia, a kwotę zaokrąglamy w dół do pełnych złotych. Za lipiec i sierpień opłata miesięczna nie powstaje; wakacyjne obozy i półkolonie to osobna oferta, z osobnym zapisem i osobnym cennikiem.

Kiedy i jak się płaci?

Z góry, do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego ten, za który płacisz. Należność pojawia się 20. dnia miesiąca poprzedzającego: opłatę za październik naliczamy 20 września, a zapłacić trzeba do 30 września. Jeśli dziecko dołącza w trakcie miesiąca, termin to dzień dołączenia plus siedem dni, ale nie później niż ostatni dzień tego miesiąca. Termin zapłaty widać zawsze przy samej należności — w panelu i w wiadomości, którą wysyłamy. Zapłacisz przelewem na rachunek Fundacji albo na recepcji klubu, gotówką lub kartą.

Czy dochodzą inne opłaty?

Nie ma wpisowego ani opłaty rocznej. Wszystkie ceny stoją w jednym miejscu, w cenniku — w regulaminie nie ma żadnych kwot. Poza opłatą miesięczną cennik wymienia usługi dodatkowe, za które płaci się tylko wtedy, gdy się z nich skorzysta: wypożyczyć można rakietę albo kosz piłek, jest też serwis rakiet. Stawki podaje cennik, a zasady wypożyczenia — w tym na jaki czas — ustala z Wami recepcja. Za spóźnioną wpłatę nic nie doliczamy: żadnych odsetek, kar ani opłat dodatkowych. Przy niezapłaconej zaległości uczestnik może nie wejść na zajęcia do czasu jej uregulowania, ale najpierw zawsze się odzywamy.

Co, jeśli dziecko opuści zajęcia?

Nieobecność nie obniża opłaty — zamiast zwrotu dajemy odrobienie. Zgłoś ją najpóźniej dobę przed zajęciami; liczy się moment, w którym zgłoszenie do nas dotarło, a nie ten, w którym je wysłano. Zgłoszona później albo wcale — odrobienia nie ma. Powodu nie musisz podawać. Odrobienie dajemy też wtedy, gdy sami odwołamy zajęcia z powodu pogody albo awarii. Odrobić można do końca następnego miesiąca, a o termin trzeba poprosić najpóźniej 7 dni przed tą datą; ustala go koordynator akademii, w grupie o zbliżonym wieku i poziomie, w której jest wolne miejsce, więc nie gwarantujemy dowolnego dnia tygodnia. Odrobienia nie kumulują się, nie przechodzą na kolejny sezon i nie zamieniają się na zniżkę ani na zwrot pieniędzy. Zgłoszenie nieobecności dziecka składasz w Moim koncie, w sekcji „Nieobecności i odrabianie”; awaryjnie mailem na recepcja@yankeetennis.pl.

Co, jeśli dziecko zrezygnuje po miesiącu?

Rezygnację złożysz w każdej chwili, z jednomiesięcznym okresem wypowiedzenia: miesiąc złożenia rozliczamy normalnie, a okresem wypowiedzenia jest miesiąc następny. Przykład: rezygnacja z 7 marca kończy uczestnictwo 30 kwietnia — marzec i kwiecień są pełnopłatne, a zajęcia trwają do 30 kwietnia. Przyznane odrobienia wykorzystasz do końca ich ważności. Jeśli to tylko przerwa, jest pauza: miesiąc bez opłaty i z zachowaniem miejsca w grupie, zgłoszona do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego. Złóż ją w Panelu Opiekuna, mailem na recepcja@yankeetennis.pl albo pisemnie na recepcji (pkt 9.2). Telefonicznie wyjaśnimy procedurę, ale rozmowa nie rozpoczyna okresu wypowiedzenia (pkt 9.3).

Czy będą zdjęcia i nagrania z dzieckiem?

Zajęcia i wydarzenia dokumentujemy zdjęciami i nagraniami, ale na pokazanie wizerunku dziecka w materiałach promocyjnych prosimy o osobną zgodę. Ta zgoda jest dobrowolna i niezależna od regulaminu, a jej brak nie ma żadnego wpływu na udział w zajęciach — dziecko trenuje dokładnie tak samo. Zgodę można wycofać w każdej chwili, w panelu albo mailem na rodo@yankeetennis.pl. Po wycofaniu w ciągu najwyżej 7 dni usuwamy zdjęcia i nagrania z kanałów, którymi klub zarządza: ze strony internetowej i z profili w mediach społecznościowych. Nie mamy natomiast wpływu na materiały już wydrukowane i rozdane ani na kopie, które ktoś zapisał u siebie.

Gdzie zgłaszam nieobecność dziecka?

Zgłoszenie nieobecności dziecka składasz w Moim koncie, w sekcji „Nieobecności i odrabianie”; awaryjnie mailem na recepcja@yankeetennis.pl.

Pierwszy krok

Zacznij od bezpłatnej lekcji próbnej

Przychodzicie, dziecko trenuje, trener ocenia poziom i proponuje grupę. Bez zobowiązań.

+48 663 920 490

350 złmies. · stała opłata

lub 100 zł za pojedyncze wejście

Wszystkie programy Akademii — wróć do Akademii ›

Zadzwoń